Realizacja The Bridge wymagała zastosowania zaawansowanych, indywidualnie opracowanych, dopasowanych rozwiązań inżynierskich. Wynikało to z ograniczeń gęstej zabudowy śródmiejskiej, konieczności połączenia z zabytkowym budynkiem Bellona oraz złożoności konstrukcji wysokościowca.
W obrębie budynku WSP zaprojektowało m.in. układ konstrukcji transferowych, schody nożycowe oraz „wiszący szacht” niedoprowadzony do fundamentu – elementy wymagające wyjątkowo dokładnej koordynacji. Ze względu na niewielką powierzchnię działki kluczowe znaczenie miała wysoka precyzja modelu BIM obejmującego dokładne planowanie przestrzenne wszystkich systemów instalacyjnych, szczegółowe odwzorowanie ich podpór, zawiesi, punktów mocowania itd.
W zakresie instalacji MEP przeanalizowano i wdrożono szereg rozwiązań energooszczędnych, w tym sufity chłodzące, agregaty chłodnicze na amoniak oraz system kanalizacji podciśnieniowej. Instalacja chłodnicza została zoptymalizowana na podstawie realnych danych eksploatacyjnych z innego budynku inwestora, co pozwoliło na dopasowanie wydajności do faktycznych potrzeb.
Systemy ochrony przeciwpożarowej obejmują instalację tryskaczową oraz wysokociśnieniowy system mgły wodnej, skoordynowane z architekturą i rodzajami sufitów.
Realizacja była etapowana tak, aby utrzymać dostęp do sąsiedniego parkingu podziemnego.
Innowacyjne rozwiązania techniczne ze strony WSP
Konstrukcje
Czterokondygnacyjna część podziemna została wykonana w oparciu o solidny system zabezpieczenia wykopu, obejmujący ściany szczelinowe o grubości 800–1000 mm oraz poziomą przesłonę przeciwfiltracyjną pod poziomem posadowienia. Tymczasowe płyty żelbetowe na poziomach B01 i B03 pełniły funkcję rozpór, stabilizując wykop podczas robót w podziemiu.
Ze względu na bliskie sąsiedztwo historycznych kamienic wprowadzono szczegółowy system ochrony i monitoringu, obejmujący geodezyjne pomiary w czasie rzeczywistym - kontrolę przemieszczeń sąsiednich budynków, osiadań gruntu oraz wpływu odciążenia podczas prac.
Wieżę posadowiono na zespolonym fundamencie płytowopalowym: pod częścią wysokościową zastosowano płytę o grubości 2,6 m, a w obszarze garażu – 1,0 m. Stateczność konstrukcji zapewnia centralny żelbetowy trzon przenoszący obciążenia poziome. Typowe płyty stropowe wykonano jako sprężone płyty kablobetonowe (250 mm), co pozwoliło ograniczyć wysokość konstrukcyjną i uzyskać duże rozpiętości.
Nieregularna, nadwieszona część wieży wymagała słupów ukośnych, których geometria została precyzyjnie skoordynowana w środowisku BIM, z zachowaniem integralności architektonicznej i zgodności z instalacjami MEP.
Logistykę budowy zoptymalizowano poprzez etapowe dostawy, ograniczone strefy składowania oraz precyzyjnie wyznaczone obszary pracy żurawi.
Instalacje sanitarne i elektryczne
Wspólnie z dostawcą systemu zaprojektowano podciśnieniową instalację kanalizacyjną w toaletach — pierwsze tego typu rozwiązanie w europejskim budynku wysokościowym. Umożliwia ono oszczędność wody na poziomie ok. 5 000 m³ rocznie.
Aby efektywnie zagospodarować przestrzeń, wykorzystano m.in. duszę klatki schodowej jako trasę dla kanałów dymowych i napowietrzających oraz wprowadzono instalacje o podwójnej funkcji (np. wywiew bytowy/oddymianie). W połowie wysokości budynku przewidziano przestrzeń na transfer instalacji, z zaprojektowanymi pomostami i podporami oraz specjalnym „wiszącym szachtem”.
Wdrożono windy typu doubledeck, podział instalacji HVAC na strefy z dedykowanymi centralami, klapy przeciwpożarowe, matryce jonizacji katalitycznej i lampy UV do dezynfekcji powietrza.
Zamiast wentylacji strumieniowej zastosowano system kanałowy, a na najniższej kondygnacji dodano tunel dymowy oraz wentylatory wyciągowe na dachu.
Instalacje przygotowano z myślą o przyszłej rozbudowie — dodano zapasowe piony i zapewniono wysoką elastyczność aranżacji pięter. Zastosowano wymienniki obrotowe, nawilżacze adiabatyczne, systemy osuszania powietrza latem oraz regulatory przepływu stałego i zmiennego.
Projekt realizowano metodą iteracyjną prowadząc ścisłą koordynację międzybranżową. Wykonano liczne analizy techniczne i ekonomiczne, m.in. dotyczące:
- zastosowania sufitów chłodzącogrzewczych,
- wykorzystania chillerów amoniakalnych jako głównego źródła chłodu.
Analizy wykluczyły te rozwiązania, natomiast optymalizacja instalacji chłodniczej, oparta na danych eksploatacyjnych z innego wieżowca inwestora, pozwoliła zmniejszyć zapotrzebowanie na chłód o 30%. Dodatkowo zastosowanie zaworów 6drogowych przyniosło znaczące oszczędności inwestycyjne i eksploatacyjne.